De Roos (letterlijk, "De Roos"), ook plaatselijk bekend als Roosmolen of Koren op de Molen, is een wind- en plateaumolen in de gemeente Delft, in de provincie Zuid-Holland.

De molen stond oorspronkelijk op de zuidelijke stadsmuur van Delft, maar werd in 1679 verplaatst en herbouwd boven de westelijke vestingwerken van de Nederlandse gemeente. Na deze herbouw volgden twee belangrijke fasen in de bouw van de Delftse molen. De eerste was oud in 1728, terwijl de tweede uit de jaren 1760 stamde. Het gebouw is onderwerp geweest van gecombineerde restauratieprojecten, beginnend eind jaren 1920 en eindigend in 2023. Het kunstwerk, waarvan de historische achtergrond na de herbouw in 1679 grotendeels onbekend is gebleven, is de enige overgebleven molen binnen de voormalige vestingzone van Delft, te midden van de achttien molens die in het verleden in de Nederlandse stad hebben gefunctioneerd.

Op de huidige locatie van De Roos, aan de Phoenixstraat 111-112, stond oorspronkelijk een reclamemolen genaamd Gasthuismolen, die in de tweede helft van de 17e eeuw tijdens een storm werd verwoest. De locatie van molen De Roos, voorheen begrensd door de tramlijn en naast de spoorlijn die de stad met Den Haag verbond, lag tot de tweede helft van de jaren 2010 boven de Willem van Oranje-spoortunnel. De aanleg van deze infrastructuur vereiste het hydraulisch opkrikken en onderbouwen van het complex De Roos – molen, molenaarshuis, pakhuis – en preventieve archeologische opgravingen die resten van de molen uit de late 17e eeuw en vóór de 18e eeuw aan het licht brachten, net zo goed als elementen van het westelijke deel van de middeleeuwse stadsmuur van Delft.

Ondanks periodes van inactiviteit, met name tijdens periodes van restauratie en reparatie, blijft de molen operationeel. Hij is door veel molenaars beheerd, waaronder die van de families Kouwenhoven, van Rhijn en De Vreede.

Op 29 juni 1967 wees de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed korenmolen De Roos, samen met de molenaarswoning en het pakhuis rondom de molenrok, aan als rijksmonument. De molen is kegelvormig van vorm en heeft een molenrok- en platformconstructie. Hij is vrij indrukwekkend in omvang en hoogte, gebouwd van bakstenen en voegstenen. De molen is uitgerust met een draaiende kap, en het maalwerk, dat graankorrels tot meel verwerkt, wordt aangedreven door een schaars arsenaal aan elementen, voornamelijk mechanisch, gemotoriseerd en voor een aantal elektrisch. De woning en het pakhuis, eveneens gebouwd van metselwerk, hebben gevels die lijken op puntgevels.